حضانت در چه صورتی سلب می شود؟

طبق قوانین ایران حضانت فرزند تا رسیدن طفل به سن بلوغ (در دختران 9 سالگی و در پسران 15 سالگی) به عهده والدین است و شخصی که حضانت به او محول شده است، حق خودداری از حضانت و یا اسقاط حق را ندارد.

بخش حقوق تبیان

چنانچه در اثر عدم مواظبت و یا انحطاط اخلاقی پدر و مادری كه طفل تحت حضانت او است صحت جسمی یا تربیت اخلاقی طفل در معرض خطر قرار گیرد، دادگاه میتواند ترتیب مقتضی دیگری را برای حضانت كودك اتخاذ کند.

به عبارت قانونی "حضانت حق و تکلیف ابوین است"؛ بدین معنیکه والدین حق دارند حضانت و سرپرستی كودك خود را به عهده گیرند و قانون جز در موارد استثنایی نمیتواند آنان را از این حق محروم كند و از سوی دیگر آنان مكلف هستند تا زمانی كه زنده هستند و توانایی دارند، نگهداری و تربیت فرزند خویش را به عهده گیرند.

چنانچه در اثر عدم مواظبت و یا انحطاط اخلاقی پدر و مادری كه طفل تحت حضانت او است صحت جسمی یا تربیت اخلاقی طفل در معرض خطر قرار گیرد، دادگاه می تواند با تقاضای بستگان، قیم و یا رئیس حوزه قضایی ترتیب مقتضی دیگری را برای حضانت كودك اتخاذ کند.

مواردی كه می تواند از مصادیق تغییر حضانت باشد عبارتند از:

اعتیاد زیان آور به الكل – مواد مخدر – قمار .

اشتهار به فساد اخلاق و فحشاء.

ابتلاء به بیماری روانی به تشخیص پزشكی قانونی.

سوء استفاده از طفل یا اجبار او به ورود به مشاغل ضد اخلاقی مانند فساد ، فحشاء – تكدیگری، قاچاق.

تكرار ضرب و جرح خارج از حد متعارف.

در صورت وجود موارد فوق, پدر یا مادری که حضانت طفل را برعهده دارد اگر مشمول موارد فوق شده باشد با حکم دادگاه صلاحیتش سلب و فرزند از وی گرفته میشود.

---

منبع: میزان